Otto Fritsch – perfekcyjny dyrektor kopalni Mysłowiczanie znani i mniej znani (cz. 35)

Urodził się 27 lutego 1855 r. w Przełajce koło Siemianowic. Jego ojcem był Franz, matką Ernestine. Rodzice przybyli na Górny Śląsk z Mannsfeld (Saksonia-Anhalt). W czternastym roku życia Otto rozpoczął pracę jako pomocnik biurowy w magistracie Katowic.

Mając 19 lat zatrudnił się w kopalni ,,Morgenroth” (obecnie dzielnica Podgruba koło Janowa katowickiego), jako górnik dołowy. W latach 1874-1877 odbył służbę wojskową. Następnie zatrudnił się w kopalni ,,Wildsteinsegen” (w Roździeniu). Tam awansował na sztygara.

W 1886 r. przeniesiono go do firmy ,,Katowicka Spółka dla Górnictwa i Hutnictwa”, stamtąd oddelegowano go do kopalni ,,Ferdinand” w Katowicach. W 1887 r. rozpoczął pracę na kopalni Mysłowice. Tu zamieszkał na stałe z rodziną. Pracował jako sztygar, potem nadsztygar. W 1902 r. powołano go na stanowisko dyrektora.

Z jego inicjatywy zbudowano osiedle mieszkaniowe w dzielnicy Piasek. Kopalnia została właścicielem nieruchomości na Klachowcu i Rymerze oraz budynków przy kilku innych ulicach. W celu zaspokojenia potrzeb żywnościowych budowano na podwórkach chlewiki, w których górnicy hodowali setki świń, królików i drobiu. Specjalnie wyznaczony urzędnik kopalniany doglądał osiedli pod względem porządku i estetyki. Osobom nieposiadającym środków na remonty wypłacano jednorazowe zapomogi.

Dla dzieci górników zbudowano przedszkole z bezpłatnym wyżywieniem. Zbudowano szkołę podstawową. Otto Fritsch współzakładał klub sportowy, późniejszy Górnik 09. Był jego długoletnim prezesem. Kopalnia sfinansowała budowę boiska.

Z jego inicjatywy zbudowano szpital z nowoczesnym wyposażeniem. Ze swoich prywatnych środków ufundował obraz św. Barbary, który zawisł w cechowni. W ocenie pracowników i podwładnych miał opinię perfekcjonisty. Był oszczędny. Schylał się i zabezpieczał najmniejszą rzecz, którą można było wtórnie wykorzystać (śrubkę, gwóźdź, blaszki). Przynosił to do cechowni. Napotkaną skórkę chleba zanosił kurom. Zachęcał do tego samego innych. Osoby marnotrawiące dobra były karane.

Pod jego kierownictwem zakład przodował na Górnym Śląsku. Otto Fritsch przykładał ogromną wagę do postępu technicznego i racjonalizacji. Był samoukiem. Jego upór i determinacja sprawiły, że ciągle się dokształcał i interesował nowinkami technicznymi, publikowanymi w wydawnictwach branżowych.

W 1901 r. wprowadził na kopalni Mysłowice, jako pierwszej kopalni węgla w Europie tzw. podsadzkę płynną (hydrauliczną), metodę polegającą na wypełnianiu pod ciśnieniem wyrobisk piaskiem zmieszanym z wodą. Metoda ta okazała się olbrzymim sukcesem, przyczyniając się do zwiększenia wydobycia, ponieważ można było eksploatować złoża węgla znajdujące się pod zabudową. Zmniejszyło się użycie drewna do obudowy wyrobisk i ograniczono liczbę nieszczęśliwych wypadków. Wprowadzenie nowej metody podsadzania wyrobisk przyniosło Otto Frischowi światowy rozgłos.

Do Mysłowic przyjeżdżali inżynierowie i technicy górniczy z innych kopalń, w Niemczech i krajów europejskich. Podsadzka hydrauliczna znalazła szerokie zastosowanie w Anglii, Francji, na Węgrzech, w Saksonii, Japonii, Chinach i w Zagłębiu Westfalsko-Nadreńskim.

Jego zasługi doceniono nadaniem mu cesarsko-królewskiego Orderu Korony IV klasy. Fachowość i kompetencje Otto Fritscha spowodowały, że po zmianie przynależności państwowej Mysłowic pozostał on na stanowisku dyrektora do 1925 r. W latach 1900-1918 był radnym miejskim. Zasiadał w katowickim sejmiku samorządu terytorialnego. Był członkiem gminy ewangelickiej.

Zmarł 16 maja 1925 r. na chorobę nowotworową. Na budynku kopalni opuszczono do połowy polską flagę państwową. Pochowano go na miejscowym cmentarzu ewangelickim. Jego żona Anna przeprowadziła się w 1931 r. do Weimaru. Tam, po ekshumacji przeniesiono ciało Otto Fritscha.