Czekając na wiosnę

Do kalendarzowej wiosny mamy jeszcze miesiąc. Tym niemniej wiele wskazuje na to, że już się zbliża, już puka do naszych drzwi. Przykładowo w Chrzanowie kończy kwitnienie kalina wonna. Z kolei rozkwitły egzotyczne oczary. Na początku zrobił to japoński a po nim chiński. Rozpoczęło się pylenie leszczyny. Ten fakt jest dla znawców fenologii początkiem przedwiośnia, nawet jeśli zdarza się w styczniu. Takie przypadki z minionych lat także mam udokumentowane. Potem zamiast przysłowiowego lutego zaczynają się przysłowiowy marzec oraz kwiecień. Bohaterów tego artykułu spotkałem w Warszawie w Lasku Bielańskim, ale istnieje wysokie prawdopodobieństwo spotkania ich w zasięgu naszych mediów.

Żyłkoblaszka

W każdym ekosystemie bardzo ważną rolę odgrywają grzyby. W wielu przypadkach ich po prostu nie widać, ponieważ egzystują jako strzępki grzybni przywracając każdą materię organiczną do stanu pierwotnego jakim są dwutlenek węgla, woda i sole mineralne. Owocniki pojawiają się bardzo rzadko i wbrew pozorom także stanowią element rozmnażania bezpłciowego. Generalnie grzyby nader rzadko uprawiają pożycie intymne. W przypadku podstawczaków, a należy do nich tytułowa żyłkoblaszka, dzieje się to raz w życiu. Jak widać na załączonym obrazku wytwarza ona małe, białe prześwitujące owocniki. Blaszki na spodzie kapeluszy są żyłkowate, rzadko rozmieszczone. Nieznacznie zbiegają po trzonie. Sam trzon jest biały, nitkowaty o bulwiastej nasadzie. Tutaj w miejscu przyczepienia do substratu, którym jest martwe drewno pojawia się delikatna grzybnia. Owocniki tworzą grupy na drewnie oraz resztkach roślin.

Sitowie leśne

Nadchodząca wiosna to także szczególna pora dla miłośników zielonej dziczyzny. Wkrótce pojawi się podagrycznik, bluszczyk kurdybanek czy czosnek niedźwiedzi. Warto także zwrócić uwagę na sitowie leśne, które sporymi połaciami zajmuje podmokłe łąki i bagna. Między innymi widzieliśmy się u źródeł Boliny Południowej oraz na skraju potencjalnego cmentarza. Sitowie reprezentuje botaniczną rodzinę turzycowatych. Jest gatunkiem bardzo pospolitym. Wyróżnia go trójgraniasta łodyga oraz szerokie jasnozielone liście. Zanim zakwitnie możemy delektować się białymi końcówkami wyrywanych łodyg. Mają smak orzechowy, sprawdzone osobiście. Warto jeszcze nadmienić, że ta roślina była bohaterem mojego filmu w 2022 roku. Z kolei Adolf Kudliński polecając ten przysmak konsekwentnie mylił go z tatarakiem. I na zakończenie. Kiedy roślina zakwita to wytwarza kwiatostan zwany baldachogroniastą rozrzutką. Kwiaty są czarniawe.

Martwe drewno

Jako było na początku niech będzie na końcu. Warto zwrócić uwagę, że martwe drewno odgrywa bardzo ważną rolę nie tylko w lasach ale i naturalistycznych ogrodach. W Krakowie w dolinie Sudołu Dominikańskiego utworzono nawet Park Martwego Drewna. To prawdziwy obraz bioróżnorodności. Dom grzybów, owadów, wielu innych tak zwanych robali. Tutaj także znajdują swoje miejsce na ziemi mchy nadrzewne, ponieważ tamże zawsze jest więcej wody.

PS. Czwarta tegoroczna wycieczka odbędzie się 24 lutego 2024. Spotykamy się w Chrzanowie przy ulicy Mickiewicza 13, znaczy się pod Muzeum. Czekamy do godziny 9.00. Cel wyprawy ustali się w dniu zbiórki.