Czy prawo pacjenta do zachowania przez osoby wykonujące zawód medyczny, w tym udzielające mu świadczeń zdrowotnych, informacji z nim związanych, a uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu medycznego, ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Otóż nie.
Co do zasady pacjent ma prawo, a osoby wykonujące zawód medyczny obowiązek, zachowania w poufności informacji związanych z przebiegiem leczenia i innych związanych z pacjentem, w szczególności z jego stanem zdrowia. Jednak zasada ta podlega pewnym wyłączeniom.
Reguły tej nie stosuje się gdy:
1) tak stanowią przepisy prawa,
2) zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia pacjenta lub innych osób;
3) pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy wyraża zgodę na ujawnienie tajemnicy;
4) zachodzi potrzeba przekazania niezbędnych informacji o pacjencie związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych innym osobom wykonującym zawód medyczny, uczestniczącym w udzielaniu tych świadczeń.
Nadto nie stosuje się jej także do postępowań przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych tj. specjalistycznego organu, powołanego do orzekania o wystąpieniu lub nie takiego zdarzenia. Co w przypadku jego stwierdzenia do umożliwia dalsze dochodzenie odszkodowania lub zadośćuczynienia.
Osoby wykonujące zawód medyczny co do zasady są związane tajemnicą również po śmierci pacjenta, chyba że zgodę na ujawnienie tajemnicy wyrazi osoba bliska. Tajemnica obowiązuje jednak nadal gdy, pomimo wyrażenia zgody na jej ujawnienie przez najbliższego, inna osoba bliska wyrazi swój sprzeciw.
Informacji udzieliła
Aleksandra Nowrotek, adwokat z Kancelarii Adwokackiej Płaza Głąb Spółka Partnerska
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze