Zygfryd Wende. Mysłowiczanie znani i mniej znani (cz. 13)

Urodził się 1 stycznia 1903 r. w Roździeniu. Matką była Luiza z domu Bady. Trudniła się hafciarstwem. Ojcem był Emil - sztygar na kopalni ,,Ferdynand”. Młody Zygfryd po ukończeniu szkoły powszechnej kształcił się na piekarza.

W poszukiwaniu pracy wyjechał do Wrocławia. Tam zetknął się z boksem. W 1920 i 1921 r. zdobył tytuł mistrza południowo-wschodnich Niemiec w klubie ,,Sportfreunde” Breslau. Po 1922 r. powrócił w rodzinne strony. Poślubił Marię Długajczyk, córkę katowickiego restauratora. W restauracji tej urządzano pokazowe walki bokserskie. W 1923 r. powstała w KS 06 Mysłowice sekcja bokserska. Zapisał się do niej Zygfryd Wende. Jednocześnie pracował fizycznie w Mysłowicach.

W 1923 i 1924 r. zdobył w barwach KS 06 Mysłowice tytuł mistrza Śląska. Walczył w wadze lekkiej i półśredniej. Był przedstawicielem śląskiej szkoły boksu, która preferowała silny cios i nieustanny atak, często kosztem walki w defensywie. Stosował ciosy sierpowe-zamachowe. Wende był nieustępliwy w ringu, ale przyjazny prywatnie. Był podporą Klubu 06 Mysłowice.

W 1925 r. Wende wstąpił ochotniczo do wojska. Służył w 24 pułku piechoty w Łucku. Jego bokserskie umiejętności sprawiły, że przeniesiono go do Warszawy. Tam walczył w klubie ,,Pugilator-Cestes” Warszawa. Stamtąd trafił do reprezentacji Polski. W 1925 r. uczestniczył w I Mistrzostwach Europy, jako jedyny Polak. Przegrał z Anglikiem Sinclairem Vineyem, który zdobył wtedy mistrzostwo.

W 1927 r. wrócił do KS 06 Mysłowice, w którym walczył jako zawodnik i prowadził treningi. W karierze walczył dwukrotnie ze słynnym Feliksem Sztammem. Raz zremisował, raz wygrał.

Wende zainicjował mecze pomiędzy bokserami z Górnego Śląska polskiego kontra niemieckiego. Pierwsze spotkanie odbyło się w 1926 r. na stadionie 1 FC Katowice w obecności 5 tys widzów. Polacy wygrali 12:4. Po stronie polskiej walczyli: Jerzy Wocka (z Mysłowic), Wiktor Moczko, Teodor Pyka, Jan Górny, Stefan Kulesa, Jerzy Klarowicz i Józef Wieczorek. Mecze te rozgrywano rokrocznie do 1933 r. Wszystkie starcia wygrała drużyna polska. W 1934 r. władze hitlerowskie zabroniły rozgrywania meczów w tej formule.

W 1929 r. wybuchł kryzys gospodarczy. Wende stracił pracę w Mysłowicach. To skłoniło go do przeniesienia się do Katowic. Wstąpił do Policji Państwowej. Został nauczycielem boksu w szkole policyjnej. Był współzałożycielem sekcji bokserskiej w Policyjnym KS Katowice. Sekcja była najlepsza na Górnym Śląsku i czołowa w Polsce. Był działaczem Śląskiego Związku Bokserskiego. Jako pierwszy Górnoślązak ukończył kurs instruktorski w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego w Warszawie (późniejsza AWF). Wende parał się sędziowaniem na szczeblu międzynarodowym. Czynną karierę zakończył w 1929 r. Stoczył 150 walk, przegrał tylko 11, zremisował 8.

1 września 1939 r. Z. Wende jako funkcjonariusz Policji Śląskiej (na stanowisku przodownika) otrzymał rozkaz zabezpieczenia dokumentów personalnych. Dotarł z grupą policjantów do Łucka na wschodzie Polski. Miał tam kontakty z czasów służby w wojsku. W Łucku aresztowali go Rosjanie. Wywieziono go do obozu w Ostaszkowie. NKWD rozpoczęło likwidację obozu 4 kwietnia 1940 r. Na liście więźniów widniało nazwisko Zygfryd Wende. Został wywieziony do Kalinina (obecnie Twer). Tam w siedzibie NKWD przy ul. Sowieckiej został zamordowany. Zwłoki wywieziono do Miednoje i zakopano w lesie. Tam spoczywa.

Dariusz Falecki