Władysław Falecki – powstaniec śląski. Mysłowiczanie znani i mniej znani cz. 30

Urodził się 1 czerwca 1889 r. w Katowicach, jako syn Pawła i Julianny (z domu Famuła). Od 1909 r. zatrudniony był w kopalni „Giesche” jako urzędnik techniczny w dziale elektrycznym.

Mieszkał na stałe w Katowicach-Zawodziu, w nieistniejącej kolonii robotniczej huty Ferrum przy obecnej ul. Marcinkowskiego. W hucie tej pracował jego ojciec. Pierwszą żona Władysława była Rozalia (zmarła na grypę hiszpankę w 1918 r.). Dnia 25 czerwca 1919 r. poślubił Walerię Marczyńską (pochodziła z Wielkopolski).

Władysław Falecki brał udział w I powstaniu śląskim, za co został aresztowany przez policję niemiecką, jako osoba podejrzana o próbę oderwania Górnego Śląska od Niemiec. Przebywał w więzieniu policyjnym w Katowicach, gdzie był torturowany. W III powstaniu zaciągnął się do 3. Katowickiego Pułku im. Henryka Dąbrowskiego.

Był dowódcą saperów w drugiej kompanii tegoż pułku. Mobilizację pułku przeprowadzono na początku maja 1921 r. Dnia 27 maja 1921 r. pułk przetransportowano koleją z Ligoty (katowickiej) do Sławięcic koło Kędzierzyna. Celem było włączenie tego pułku do walki o węzeł kolejowy Kędzierzyn i Górę św. Anny, gdzie walczyły już oddziały spod Mysłowic.

Dnia 28 maja pułk, w którym służył Władysław Falecki zajął miejscowości Lichynia, Zalesie Śląskie i Zimna Wódka. Jego II baon stacjonował w Zimnej Wódce. W dniach 2-4 czerwca 1921 r. podczas ofensywy niemieckiej Władysław Falecki walczył na linii: Zalesie Śląskie – Lichynia. Jako saper prowadził budowę umocnień ziemnych. Na tym odcinku walk operował słynny samochód pancerny „Korfanty”, dowodzony przez Roberta Oszka.

W tym rejonie dochodziło do krwawych walk z Niemcami. Zdarzały się sytuacje walki wręcz na bagnety. W jednej z takich potyczek brał udział. Zginęło tam dziesiątki powstańców, których groby znajdują się w okolicznych miejscowościach. Wiele z nich nie posiada wykazów imiennych ofiar. Dochodziło również do morderstw na jeńcach. Po naporze Niemców, jego II kompania wycofała się w kierunku Rudzieńca. Tam, na rozkaz o likwidacji III powstania, pułk rozformował się.

Po powrocie do Katowic Władysław Falecki zamieszkał z dziećmi i rodziną w Katowicach-Szopienicach przy ul. Niwnej 1 (obecnie Kantorówny).

Prywatnie interesował się elektroniką i radiofonią. Drugą pasją było stolarstwo. Potrafił z półfabrykatów wykonać meble pokojowe. Interesował się również sportem. Był bywalcem na meczach Ruchu Wielkie Hajduki, który w latach 30. XX w. sensacyjnie zdobywał seryjnie tytuły mistrza polski.

Pod koniec lat 30. XX w. przeprowadził się na stałe do Mysłowic. W kwietniu 1940 r. zjawili się w mieszkaniu Władysława Faleckiego gestapowcy z zamiarem aresztowania go. Jego żona skierowała ich po ,,oskarżonego o działalność antyniemiecką” na cmentarz przy ul. Mikołowskiej, ponieważ zmarł on kilka dni wcześniej - 29 marca 1940 r. Pochowany został w kwaterze poległych obok pomnika powstańców śląskich. W rejonie tym chowano głównie powstańców śląskich z Mysłowic.

Brat Władysława – Wincenty Falecki brał udział we wszystkich powstaniach. Drugi brat – Wiktor Falecki poległ jako młodociany w jednym z powstań.

Dariusz Falecki