Pogmatwany życiorys Stanisława Siwicy

Stanisław Siwica urodził się w 1902 r. w Wesołej. Był synem Józefa Siwicy (górnika) i Jadwigi. Od 1908 r. uczęszczał do szkoły powszechnej w Wesołej, a następnie do szkoły dokształcającej. Jako młodociany podjął pracę na kopalni Fürstengrube w Wesołej.

W 1919 r. zatrudnił się na kopalni Nowa Przemsza w Brzezince na stanowisku ładowacza. Z chwilą wybuchu I powstania śląskiego wstąpił w szeregi wojska. Walczył z Niemcami w rejonie Słupnej i Wesołej. Po upadku powstania zbiegł do Polski i wstąpił do armii polskiej. Był żołnierzem 167 pułku piechoty (Bytomiacy) i brał czynny udział w wojnie z sowiecką Rosją. Pod koniec sierpnia 1920 r. uzyskał zgodę na powrót na Górny Śląsk. Wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Zaangażował się w plebiscyt. W III powstaniu śląskim był żołnierzem I Korpusu 6 pułku piechoty okręgu pszczyńskiego. Po zakończeniu powstania powrócił do pracy w kopalni Książę (wcześniej Fürstengrube).

W 1931 r. z powodu unieruchomienia kopalni Książę zwolniono go z pracy i przebywał do 1932 r. na bezrobociu. Od 1933 r. przyjęto go do pracy na kopalni Boże Dary w Kostuchnie. Następnie w 1935 r. podjął pracę na kopalni Szyby Piast w Lędzinach. Po przyłączeniu wschodniej części Górnego  Śląska do Polski był współzałożycielem Związku Powstańców Śląskich i pełnił w latach 1923-1926 funkcję prezesa koła Wesoła,  a od 1926  do 1933 był komendantem tegoż koła. Po 1934 r. wstąpił do Koła Bytomiaków przy 75 pułku piechoty w Chorzowie. Od 1935 r. do wybuchu wojny pełnił funkcje komendanta placówki Imielin Koła Bytomiaków.

Uchodząc z domu przed najazdem hitlerowców, dołączył 4 września 1939 r. w Jaworznie do chorzowskiego 75. pułku piechoty i brał udział w walkach frontowych z Niemcami. Po rozbiciu oddziału dostał się 1 października 1939 r. do niewoli niemieckiej koło Kraśnika (w rejonie Lublina). Następnie przebywał w obozie jenieckim nr 1 w Kielcach, skąd zwolniono go 17 października 1939 r. Po powrocie do rodzinnego domu nie zezwolono mu na pracę zawodową. Siwica znajdował się pod nadzorem niemieckiej policji. 6 marca 1940 r. przydzielono go do pracy w kopalni Karsten-Zentrum w Bytomiu. Jego rodzinę wysiedlono w 1940 r.  Stanisław Siwica zaangażował się w konspirację.

Gdy zbliżał się front opuścił miejsce pracy i 17 stycznia 1945 r. wstąpił do Milicji Obywatelskiej. W formacji tej ścigał niedobitki wojsk niemieckich w okolicznych lasach. W 1945 r. wstąpił do Związku Weteranów Powstań Śląskich, gdzie pełnił funkcję sekretarza grupy Wesoła, a następnie został działaczem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. W lutym 1945 r. powierzono mu organizację Straży Przemysłowej przy kopalni Wesoła.  W latach 1945-1946 pełnił funkcję komendanta Rejonowej Straży Przemysłowej przy Mikołowskim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego. 1 października 1946 r. przeniesiono go do administracji, a od 1950 r. do Działu Bezpieczeństwa i Ratownictwa w dyrekcji Mikołowskiego Zjednoczenia  Przemysłu  Węglowego. Od 1951 r. przeniesiony został do Wyższego Urzędu Górniczego. Od 1955 r. pracował jako starszy inżynier BHP na kopalni Wesoła. Był wielokrotne odznaczany, w tym m.in. Złotym Krzyżem Zasługi.

Stanisław Siwica zmarł 30 listopada 1971 r. w Kosztowach.

Dariusz Falecki

Portret malowany Stanisława Siwicy, polskiego patrioty