Paweł Musioł – powstaniec śląski. Mysłowiczanie znani i mniej znani (cz. 22)

Urodził się 22 czerwca 1901 r. w Imielinie. Ojcem był Jan, matką Katarzyna z domu Mateja. Do szkoły podstawowej uczęszczał w Imielinie. W 1908 r. rodzina przeprowadziła się do Szopienic.

Jego ojciec rozpoczął prace w hucie cynku Wilhelmina. Paweł ukończył szkołę podstawową w Szopienicach. W 1915 r. rozpoczął prace w hucie Wilhelmina. Pracował tam do 1918 r. Pracę zakończył z powodu złego stanu zdrowia. W 1918 r. podjął pracę na kopalni Giesche.

W 1918 r., na krótko przed zakończeniem wojny, Paweł Musioł wziął udział w strajku. Osoby strajkujące Niemcy aresztowali i wywieźli do koszar wojskowych do Katowic. Osoby strajkujące, które ukończyły 18. rok życia wcielono do wojska pruskiego. Paweł Musioł, będąc wówczas siedemnastolatkiem, uniknął wcielenia.

W 1918 r. Paweł Musioł wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Służył w stopniu szeregowca. Brał udział w I powstaniu śląskim. Od strony Brzęczkowic i Słupnej atakował śródmieście Mysłowic, które zajmowali Niemcy. Walczył w kompani dowodzonej przez Ludwika Morgałę. W II powstaniu śląskim walczył w Szopienicach, również pod dowództwem Ludwika Morgały.

Transport powstańców na front

W 1921 r. zaangażował się w plebiscyt. Kolportował ulotki, rozklejał plakaty, agitował za Polską osoby przybywające na głosowanie spoza Śląska. Podczas III powstania był w 4 kompani batalionu Karola Woźniaka. Zabezpieczał Szopienice, Mysłowice, potem Załęską Hałdę. Następnie wyznaczono go do pozostania w Szopienicach i zabezpieczania dzielnicy przed bojówkami niemieckimi.

W 1925 r. został zwolniony z pracy w kopalni ,,Giesche”. Przez kilka miesięcy pozostawał bezrobotnym. Udało mu się zatrudnić w hucie Uthemann. Tam pracował do 1939 r. We wrześniu tego roku został aresztowany przez Gestapo. Przetrzymywano go i przesłuchiwano w biurze Zakładowej straży pożarnej huty Uthemann. W efekcie przesłuchań został aresztowany przez Policję i przewieziony do biura Gestapo w Szopienicach. Tam miały miejsce kolejne przesłuchania i tortury.

Po zwolnieniu go, został skierowany przez urząd pracy na roboty przymusowe. W ten sposób znalazł się w Braunschweigu. Wykonywał pracę sezonową. Po kilku miesiącach wrócił na Górny Śląsk. Niemcy zatrudnili go przy budowie kopalni Wesoła. Pracował przy budowie torowiska i w magazynie drzewa.

W lutym 1945 r. wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. Był członkiem grup paramilitarnych chroniących mienie zakładowe kopalni. W 1946 r. wstąpił do Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej. W tym samym roku brał udział w zabezpieczaniu referendum państwowego (tzw. 3 x Tak). W 1947 r. delegowano go do organizowania wyborów do Sejmu i Rady Narodowej w Imielnie. W 1949 r. został powołany na stanowisko wójta Gminy Kosztowy. Na tym stanowisku pozostawał do 1950 r.

Od 1945 r. należał do Związku Weteranów Powstań Śląskich oraz Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Uhonorowano go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Od 1946 r. należał do PCK, odznaczono go odznaką ,,Honorowego członka”. Od Ministra Spraw Wewnętrznych otrzymał odznakę ,,W Służbie Narodu” i odznakę ,,Tysiąclecia Państwa Polskiego”. W 1949 r. otrzymał Śląski Krzyż Powstańczy.

Artykuł powstał na bazie informacji źródłowych udostępnionych przez Mysłowickie Towarzystwo Historyczne im. J. Lustiga i p. Bogusława Polaka.

Dariusz Falecki