Mysłowiccy Niemcy po 1945 r. Próba przybliżenia tematu (cz. 2)

Georg Niffka był od 1923 r. założycielem i opiekunem młodzieżowej sekcji lekkoatletycznej przy Towarzystwie Gimnastycznym „Trójkąt” mniejszości niemieckiej w Mysłowicach. Szefował też zrzeszeniu podobnych grup w województwie śląskim w Katowicach.

W międzywojniu Georg Niffka był również szefem mysłowickiej Jugenddeutsche Partei (Niemieckiej Partii Młodych). Latem 1939 r. wygłaszał płomienne przemówienia gloryfikujące militaryzm III Rzeszy oraz geniusz Hitlera, który stworzył „Wielkie Niemicy”. Za skandaliczne wypowiedzi został aresztowany przez władze polskie. 15 sierpnia 1939 r. osadzono go w Mysłowicach. Następnie, z powodu zagrożenia wybuchem wojny, przeniesiono go do aresztu w Wadowicach. Przebywał tam do początku września 1939 r. Został przetransportowany do Łucka, następnie do Lwowa, gdzie uwolniły go wkraczające wojska niemieckie. Niffka wrócił do Mysłowic. Miał status „męczennika”. Wstąpił do Ortswehr (Straży obywatelskiej) będącej forpocztą policji zabezpieczającej porządek w mieście. W uznaniu zasług władze hitlerowskie powierzyły mu w latach 1941-1943 stanowisko pełnomocnika (szefa) do spraw sportowych w Generalnej Guberni. Był to znaczący awans i wpływowe stanowisko. Niffka podlegał bezpośrednio Hansowi Frankowi. Georg Niffka był członkiem SS i NSDAP. Powierzenie mu takiego stanowiska to efekt jego zaangażowania w sport mniejszości niemieckiej jeszcze w międzywojennej Polsce. Na terenie GG był on m.in. organizatorem rozgrywek w piłkę nożną. Z wiadomych względów Niffka utrudniał dopuszczenie do gier zdeklarowanym Polakom. Po wojnie nie wrócił do Mysłowic. Osiadł w Dolnej Saksonii. Był czołowym animatorem działalności roszczeniowych ziomkostw niemieckich. Zamieszkał na stałe w Neustadt am Rübenberge. Tam zmarł w 1975 r.

Drugą postacią odgrywającą czołową rolę w powojennym życiu mysłowickich Niemców w RFN był Stephan Kasperkowitz. Urodził się w 1911 r. w Mysłowicach. Jego ojciec był właścicielem sklepu mięsnego. W międzywojniu Stephan Kasperkowitz pracował krótko jako nauczyciel w Gimnazjum Męskim przy ul. Mikołowskiej. Uczył historii i sztuki. Przez cały okres międzywojenny angażował się i organizował życie społeczne mniejszości niemieckiej w mieście. W pierwszych dniach września 1939 r. Kasperkowitz współorganizował niemiecką Ortswehr. Następnie, w 1940 r. został prezesem mysłowickiej Narodowo-Socjalistycznej Partii Robotników Niemiec (NSDAP). Z tego powodu miał decydujący głos w procesie przekazywania miejscowym lub napływowym Niemcom zrabowanego mysłowickim Polakom i Żydom mienia. Szczególne korzyści osiągnął dobry znajomy Kasperkowitza - Rudolf Niffka, który pozyskał w ten sposób sklep żelazny należący wcześniej do Antoniego Kobzdy (Polaka). W 1941 r. Stephan Kasperkowitz poślubił Magdę Sośnierz. Uroczystość odbyła się w asyście hitlerowskich władz miejskich w auli byłego Seminarium Nauczycielskiego przy ul. Mickiewicza.

Kasperkowitz był autorem obszernej 196-stronicowej monografii napisanej w języku niemieckim pt. „Myslowitz. Stadt an der ehem. Dreikaiserreichsecke” („Mysłowice. Miasto przy dawnym Trójkącie Trzech Cesarzy”). Wydano ją w Kronshagen (Szlezwik-Holsztyn). Publikacja liczy 35 rozdziałów (m.in. obraz miasta, życie gospodarcze, sport, kawiarnie, restauracje, szkolnictwo). Kasperkowitz kładzie akcent na niemiecką historię miasta, krytykuje wszystko, co polskie. W słowie wstępnym zawarta jest informacja, że publikacja dedykowana jest w szczególności Georgowi Niffka – wieloletniemu prezesowi Traditionsgemeinschaft Myslowitzer Heimatvereine. Niffka przekazał Kasperkowitzowi wiele informacji historycznych o mieście. We wstępie Kasperkowitz zawarł również przesłanie adresowane do dzieci i wnuków niemieckich mysłowiczan o potrzebie kultywowania pamięci skąd pochodzili ich przodkowie. Po wojnie Kasperkowitz zamieszkał w regionie Szlezwik-Holsztyn, prawdopodobnie w Kronshagen lub Kilonii. Tam zamarł. W ten sposób wspólnota mysłowickich Niemców w RFN uległa likwidacji.

Dariusz Falecki