Georg Kossmala – niemiecki generał. Mysłowiczanie znani i mniej znani (cz. 11)

Urodził się 22 października 1896 r. w Mysłowicach. Tu odebrał edukację podstawową i średnią. Z chwilą wybuchu I wojny światowej w 1914 r. zaciągnął się ochotniczo do wojska pruskiego. Służył w 63. Pułku Piechoty. Jednostka stacjonowała w Opolu i w Lublińcu. Należała do największych na Górnym Śląsku.

W 1917 r. został dowódcą plutonu, następnie kompanii i batalionu. Jego kariera charakteryzowała się szybkimi awansami. Było to efektem wpływu ojca, który również będąc wojskowym, wpoił mu dyscyplinę i karność. Po zakończeniu I wojny, za namową przełożonych, wstąpił do policji. Został skierowany na Górny Śląsk na teren objęty plebiscytem. Kossmala znał specyfikę regionu. W 1920 r. służył w polsko-niemieckiej Policji Plebiscytowej, utworzonej w wyniku protestów strony polskiej po II powstaniu śląskim.

W 1921 r. pozostał w policji. Do 1929 r. pracował w Hamburgu. W latach 1929-1933 był wykładowcą w szkole Policji w Münster. Następnie został oficerem zaopatrzenia w tejże szkole. W 1935 r., z uwagi na przekierowanie przez hitlerowskie Niemcy sił i środków na wojsko, Kossmala został skierowany ponownie do wojska.

Od kwietnia 1938 r. był dowódcą III batalionu w 38. pułku piechoty, wschodzącego w skład 8. dywizji piechoty w Opolu. We wrześniu 1939 r. brał czynny udział w agresji Niemiec na Polskę. Jego jednostka prowadziła uderzenie na Pszczynę, Tychy, Mikołów. Podążała w ślad za polskimi jednostkami Armii Kraków, w której operowały m.in. polskie pułki z Górnego Śląska. W tym okresie Kossmala znajdował się z pewnością niedaleko rodzinnych Mysłowic.

Po kampanii polskiej dowodził od września 1940 r. I batalionem w 222. pułku piechoty, wchodzącym w skład 75 dywizji piechoty. W marcu 1941 r. objął dowodzenie 3 pułku zabezpieczenia tej formacji. Przeznaczona była ona do zwalczania partyzantki polskiej i radzieckiej operujących na wschodnich rubieżach byłej II RP.

W 1944 r. objął dowództwo nad 344. Dywizją Piechoty. Walczył z nią na terenie zachodniej części Górnego Śląska, szczególnie w krwawych walkach w okolicach Prudnika i Głogówka przeciw Armii Czerwonej. Na stopień generała awansował w styczniu 1945 r. Było to znaczące dokonanie.

W efekcie walk w rejonie Głogówka został ranny. Przebywał w szpitalu. W marcu 1945 r. w trakcie odwrotu jego jednostki, na linii pomiędzy miejscowościami Nowy Browiniec i Wierzch został zastrzelony przez radzieckiego snajpera. Mieszkańcy Nowego Browińca postanowili pochować Kossmalę na miejscowym cmentarzu. W 2015 r. podczas prac ekshumacyjnych na cmentarzu w Nowym Browińcu znaleziono jedynie jego czapkę. Wskazuje to na to, że jego ciało zostało zaraz po pochówku przeniesione w inne nieustalone miejsce.

Kossmala był wielokrotnie odznaczany m.in. Krzyżem Żelaznym, Krzyżem Honorowym dla walczących na froncie, Odznaką za 25 lat służby w wojsku i Srebrną Odznaką za Odniesienie Ran.

Dariusz Falecki