Nie różnimy się prawie niczym?

Przyznaję, że jestem zmęczony jałową wojną PiS-u z PO. Od dwóch dekad Jarosław Kaczyński i Donald Tusk prowadzą polityczną batalię, która napędza jedynie emocje i podziały. Jednak jeszcze bardziej drażniące wydaje się dla mnie jednak miotanie się prezydenta Wójtowicza deklarującego lewicowość — od skrajnej lewicy aż po radykalną prawicę.

Wiece wyborcze Sławomira Mentzena, kandydata na prezydenta, od miesięcy przyciągają setki ludzi w najmniejszych miejscowościach. Lider Konfederacji przemierza kraj wszerz i wzdłuż, gromadząc zarówno wiernych zwolenników, jak i zwykłych ciekawskich, którzy chcą go zobaczyć na żywo. Wśród uczestników wiecu w Mysłowicach znalazł się również prezydent miasta — Dariusz Wójtowicz.

Nie zaskoczyła mnie jego obecność na rynku wśród tłumu, ale jego wypowiedzi pokazały, jak wielki chaos ideowy panuje w jego deklaracjach. Z jednej strony twierdzi: „Jestem prezydentem lewicy”, by za moment bez wahania dodać: „Tak naprawdę od Konfederacji nie różnimy się prawie niczym”.

Jeszcze kilkanaście lat temu ten sam Dariusz Wójtowicz, jako radny, chciał postawić przed Ratuszem pomnik Fidela Castro — ikony komunizmu. Później, już jako prezydent, chętnie pokazywał się u boku polityków Solidarnej Polski, jawnie przeciwnych ideom marksizmu. Co więcej, znalazł się w komitecie poparcia Mateusza Morawieckiego, kandydata na posła z ramienia PiS, który miał zgarnąć głosy „całych Mysłowic”.

Ciekawe, co na to Robert Biedroń — współprzewodniczący Nowej Lewicy — który po ostatnich wyborach samorządowych pisał na portalu X:

„Włocławek, Mysłowice, Rzeszów, Częstochowa, Świdnica, Słupsk, Będzin, Ostrów Wielkopolski, Wrocław, Kraków, Poznań… - dobry wieczór, lewicowa, postępowa, otwarta i europejska Polsko. Zrobiliśmy to dzisiaj.”

Wójtowicz znalazł się więc w gronie włodarzy reprezentujących otwartą, proeuropejską lewicę. Tyle że Konfederacja, do której przychyla się prezydent, prezentuje zupełnie inne wartości. Liderka tej formacji, Anna Bryłka, przyznała kiedyś: „Zagłosowałabym za opuszczeniem UE”. Z kolei Biedroń powiedział w jednym z wywiadów stwierdził: „Lewica skorzysta z każdej okazji, żeby nikt z Konfederacji nie pełnił żadnych ważnych funkcji publicznych”.

I tu pojawia się Dariusz Wójtowicz z tezą, że lewica i Konfederacja „niemal się nie różnią”. Widać, że według niego wie lepiej niż wszyscy politycy razem wzięci. Tymczasem Unia Europejska to tylko jedno z wielu pól rozbieżności. Wystarczy wspomnieć o podejściu do programów socjalnych, budownictwa mieszkaniowego, edukacji, podatków, imigracji, górnictwa czy energetyki. Pomijam już kwestie światopoglądowe: stosunek do Kościoła, aborcji, praw osób LGBT. To dwa zupełnie odmienne światy. Jeśli to „nic”, to ogromne.

A co jego miejskim koalicjantem, czyli z PiS? Przecież to właśnie Konfederacja — z którą sympatyzuje Wójtowicz — rywalizuje z partią Jarosława Kaczyńskiego o prawicowy elektorat.

Sądzę, że prezydent nie tyle utożsamia się z programem Konfederacji, ile zwyczajnie zabiega o głosy jej wyborców. A przecież różnice między ludźmi to rzecz naturalna. Ludzie są różnorodni — poglądami, doświadczeniami, wartościami. I to jest dobre. Warto się różnić, ale pięknie — z szacunkiem, otwartością i ciekawością drugiego człowieka.

U Dariusza Wójtowicza jest chyba odwrotnie. Choć twierdzi, że różnic nie ma, to na inne zdanie reaguje agresją. Różnijmy się pięknie. Taki jest mój mysłowicki punkt widzenia.

Marcin Stroński