Mysłowicki punkt widzenia. W przyszłość z głową

Z odwagą i rozsądkiem, oglądając się na doświadczenia innych, bez zaogniania konfliktów, a we współpracy. Tak warto budować przyszłość miasta. Mysłowice nie są bezludną wyspą po środku wzburzonych fal oceanu, otaczają je inne miasta, mieszka w nich wielu wspaniałych ludzi. W jakim kierunku zatem podążać?

Zaplanować

W nowocześnie zarządzanym samorządzie - zdaniem ekspertów od rewitalizacji miast - trzeba poddać analizie 4 najważniejsze rzeczy:

struktury organizacyjne i prawne w mieście, czyli jak wyglądają procedury i regulaminy,

sposób zarządzania miastem i jego jednostkami (szkołami, wodociągami, nieruchomościami itd.),

finansowanie, czyli skąd wziąć kasę i jak nią gospodarować,

partycypację, czyli udział mieszkańców w zarządzaniu miastem.

Sprawność w tych 4 obszarach biorą sobie na tapet burmistrzowie i miejscy rajcy w całej zachodniej Europie. W Mysłowicach władze samorządowe jakby zapadły w długi zimowy sen. Brak nam spójnego pomysłu i wciąż łatamy, króluje bylejakość. Ręczne kierowanie od pożaru do pożaru, od pożyczki do budżetowej dziury, od czekania na dotację po walkę o to kto zasłużył na brawa, od hejtu, kłótni, do nierozwiązanych problemów. „Biedasamorząd” nurzający się w samochwalstwie na łamach opłacanych przez miasto mediów niczego nie załatwia poza kolejną kadencją marazmu.

Tymczasem od czasu pierwszej kadencji Edwarda Lasoka w Mysłowicach poza poprawą jakości naszych dróg niewiele się zmieniło. To wtedy ustalono strategię miasta planując jego rozwój na kolejne lata, łącznie z obecnie budowanymi ścieżkami rowerowymi, budżetem obywatelskim, naprawą dróg i torowisk tramwajowych oraz modernizacją Promenady, czy Parku Zamkowego.

Minęła blisko dekada… a pomysłów na dalszy rozwój Mysłowic brak, za to trawią nas problemy z ciągłym łataniem budżetu miasta, rosnącym zadłużeniem, borykającymi się z niedofinansowaniem szkołami, przedszkolami oraz kulturą, niesprawnym urzędem miasta, nierealizowanym i w praktyce niedziałającym budżetem obywatelskim, niewielkim wpływem obywateli na miasto, bo z mieszkańcami nie konsultuje się niczego, łącznie z postawieniem nowej kopalni.

Utonęliśmy w morzu problemów. A szkoda, bo Mysłowice to wspaniałe wyzwanie dla ambitnych, kreatywnych, pracowitych ludzi, miasto niewykorzystanych możliwości.

Jak wyjść na prostą?

Skorzystajmy z doświadczeń innych miast, które odnoszą sukcesy. Dość łatania od porażki do porażki i zadajmy sobie kluczowe pytania:

Jak uporządkujemy problemy lokalnej społeczności, zaczynając od tego jak wyglądają budynki (czy wiecie, że w zasobach MZGK wciąż jest 14 lokali, gdzie odprowadza się ścieki przy pomocy… szamba?), sprawdźmy skąd bierze się patologia, czy centrum miasta żyje?

Jak chronione jest nasze dziedzictwo kulturowe, tradycja i tożsamość?

Czy współpracujemy z polskimi władzami centralnymi oraz miastami w Europie? W pierwszej połowie lat 90. przecież ściśle współdziałaliśmy z samorządem niemieckiego powiatu Enz w Badenii i mogliśmy wtedy liczy na sporą pomoc z ich strony.

Jak włączamy społeczność lokalną w decyzje? Kiedyś w konstruowaniu strategii Mysłowic i regulaminów budżetu obywatelskiego aktywny udział brały rady dzielnic i lokalne stowarzyszenia, obecnie należałoby jeszcze włączyć Młodzieżową Radę Miasta Mysłowice i Mysłowicką Radę Seniorów. Ostatnio władze miasta rozmawiają niestety głównie same ze sobą.

Najważniejsza jest jakość życia mieszkańców! Co warto wziąć sobie do serca w ramach samorządowych postanowień noworocznych. Pochylmy się zatem wspólnie nad przyszłością Mysłowic. Taki jest mój mysłowicki punkt widzenia.

Marcin Stroński