Legendy i podania z terenu obecnych Mysłowic. Piykny hut

Na Ławkach była hańdowni karcma. Prowadził jôm Berger, besto padali na nia u Bergera. Ludzie radzi sam prziłazili, a nojcyńści chopy. Bo i pogodać z kamratami se szło i pośpiywać, a tedy uowdy potańcować. Zowdy było wesoło, a i dobrym piwym szło se garło przepukać. Bestôż do bergerowy karcmy lotali ludzie niy ino z Ławek, ale tysz ze Świnôw i Rotusza! Zowdy było wesoło i gośno.

Ros jedyn chop z Ławek popił se piwa aże popił. Jak jusz cuł, że mo doś, wylos na świyży luft. Ja, luft był fajny, chôdny i aże radoś była, jak se dychnył cołkôm mocôm! Trocha sie uoturoł i postanowił iś do dôm na Ławki. Poprawił hut na gowie i doł sie drôgi.

Daleko niy doszeł, bo podeszeł do mostka, co nade Krzikopôm pobudowali go kupa lot nazot Ławcany, coby swobodnie do Lyndzin jeździć. Jak przekrocoł tyn mostek, uoros usyszoł, jakbu fto go chrapliwym gosym wołoł

- Chopie! Chooopie!

Stanył tyn istny i sucho, ale pomyśloł, że mu sie zdowało. Jak ruszył, to zaś usyszoł wołanie. Rozglôndo sie, ale nikogo niy widzi. Znacy, wołajôm na niego! Ino fto? Cima była, to za dużo widać niy było. To nasuchuje ze wszystkich sił. Jernika, tyn gos dolatuje kasik z dołu! Zaglôndo ku krzikopie i... strach go przelecioł! Dyć to utoplec siedzi we wodzie do pasa i zaglôndo na niego a woło: Choooopieee! Choooopiee! I piyknie się ku niymu uśmiycho. Przinojmi tela widzioł  tyn chop, bo świycił miesiôncek. Łodwożył tysz sie do niego uodezwać.

- Mie wołosz?

Na to utoplec:

- Ja, na cia. Jużech myśloł, żeś guchy! Bo wołôm i wołôm, a ty nic!

- Nô mi sie tak zdowało, że ftosik za mnôm woło, alech piwska dużoch wytrômbił, toch myśloł, że mi sie zdowało! A camu za mnôm wołosz?

- Tak zaglôndôm za tobôm i widza, że mosz taki fajnisty hut. Ale taki fajnisty, że aże zochciywny! Tysz bych taki chcioł! Kaś go kupił?

- Jerzina, na torgu! W Mysowicach na torgu jednego razu my pojechali z mojôm babôm i mi sie spodoboł!

- Na mysowskim torgu? Ale to do mie daleko. Niy byda se wiedzioł rady, jak haf dojechać! A tyn hut je taki szykowny, że bych tysz chcioł go mieć! Môj tysz je fajny, ale ni mo takigo piôrka ani taki fajny jedwobny blyndy. A niy doł byś mi go? Abo przedej! Dyć pijôncki môm!

- Naprowda chcesz môj hut? - chop się zdziwił uokropnie.

- Ja. Bardzo. I môgbych se go zebrać siłôm. Widza, że pora razy w tydniu lotosz do karcmy. Dyć jakbyś szeł uożarty po mostku, to bych cie chycił za noga i ściep do Krzikopy. A we wodzie, to sôm wiysz, co bych môg zrobić! Ale widza, żeś porzôndny a robotny chop. A twoja baba ci pszaje jak żodno inkszo. To jak? Ciupnymy sie na huty? Jo ci dôm môj szykowny, a ty mi dosz swôj - tysz fajny.

I tak se doł chop przegodać. Ale boł sie utopca, to niy podłaził do brzega Krzikopy. Ino stanył pora metrôw uod utopca i ciepnył mu swôj hut. A utopiec zaś ciepnył swôj chopu. Potym uoba wsadzili se na gowa swoje nowe huty - utopiec uod chopa, a chop uod utopca. Uoba byli zadowolyni, bo uoba huty były naprowda fajne! I tak chop zadowolôny poszeł do dôm. Jak wloz do chałpy, to w antryju powiesił nowy hut na hoku, a na drugim swôj szaket. I poszeł spać.

Rano sie budzi a przeciôngo w łôżku. Spômnioł se chop, jak wcora handlowoł z utopcym i drapko wstoł, bo chcioł sie nacieszyć nowym hutym. Leci drapko do antryja i zaglôndo na hoki. Nô ja, na jednym wisi szaket, ale na drugim huta ni ma! Za to wisi na nim taki fajny, synkaty kijek! Tak to utoplec zrobił dobry handel z chopym. Ciupnył sie na huty, ale chop zamias huta dostoł patyk. Fajny, synkaty, ale patyk. 

Uod tego tysz casu chop przestoł pić...

Tômasz Wrôna

Słownik

a – i,

antryj – przedpokój,

besto – dlatego,

blynda - połyskująca jedwabna wstążka,

camu – dlaczego,

chałpa – dom,

chopy – mężczyźni,

ciepnył – rzucił,

ciupnymy się - zamienimy się,

doł se przegodać - dał się przekonać,

dyć – przecież,

fajny – ładny,

fto – kto,

haf – tam,

hut – kapelusz,

istny - ten wiadomy wszystkim,

kamraty – koledzy,

kaś – gdzieś,

luft – powietrze,

moja baba - moja żona,

niy byda se wiedzioł rady - nie poradzę sobie,

pijôncki – pieniążki,

prziłazili – przychodzili,

pszaje – kocha,

robotny – pracowity,

Rotusz - lędziński przysiółek przylegający do lasu, po którego drugiej stronie znajdują się Ławki,

sam – tutaj,

se dychnył - tu: zaczerpnął powietrza,

szaket – marynarka,

szykowny – elegancki,

ściep – zrzucił,

Świniowy - dawny lędziński przysiółek leżący na początku drogi z Lędzin do Ławek,

tedy uowdy - od czasu do czasu,

uożarty – pijany,

wytrômbił - wypił w dużych ilościach,

zochciywny – taki, którego się chce zachcieć.