Mysłowicki Pentagon szykuje świąteczną niespodziankę

To, że już czuć wiosnę, nie trzeba nikomu mówić. No, ale to, że czeka nas świąteczny podarunek, jaki przygotowuje nam – mieszkańcom nasz mysłowicki włodarz, to pewnie nie wiecie. Otóż nasz prezydent planuje uruchomić program Mysłowickiej Karty Mieszkańca. Jeszcze przed świętami.

Na spotkanie w tej sprawie za kilka dni zaprasza przedsiębiorców, którym chce przedstawić założenia programu i możliwości włączenia się lokalnych firm w system benefitów. Obiecuje też przedsiębiorcom, że zaproponuje im rozwiązania, które wzmocnią współpracę miasta z mysłowickim biznesem.

Wprawdzie każdy z zaproszonych będzie musiał dostać się do sali na piętrze w asyście wytypowanego urzędnika, bo już wówczas wejście do głównej części urzędu będzie zablokowane, ale to tylko niewielki szczegół bezpieczeństwa, jakie zapewnił nasz włodarz urzędnikom. Teraz nie tylko prezydent, mając domofon, będzie strzeżony, ale i jego urzędnicy, choć bez domofonu. Nikt zatem nieprzesłuchany, po co przyszedł i do kogo, nie będzie błąkał się po urzędowych korytarzach i nie będzie zaglądał do urzędowych pokoi.

Ale do rzeczy. Prezydent przypomniał sobie o mysłowickich przedsiębiorcach i chce z nimi współpracować. Może to i dobrze. Wszak do trzech razy sztuka, więc próbować trzeba. Pewnie pamiętacie, kiedy w początkach swojej prezydentury zaprosił przedsiębiorców do współpracy i powołał Radę Biznesu. Od kilku lat Rada już nie funkcjonuje. Przedsiębiorcy uznali, że dość tej farsy, a szumne zapowiedzi stworzenia warunków do rozkwitu mysłowickiego biznesu, spełzły na niczym. Wprawdzie są tacy o których włodarz pamięta niezmienne, ale chodzi wszak o biznesową społeczność.

Tymczasem zainteresowanie mysłowickim biznesem na tyle spadło w prezydenckich priorytetach, że całkiem niedawno dopuścił do nałożenia na przedsiębiorców swoistego rodzaju kar przez magistracką firmę, w której powołuje władze i jest jej nadzorcą. Pewnie słyszeliście, że obciążenia sławnymi już „rekompensatami w euro” przez MPWiK wielu mysłowickich firm, bagatelizował tak długo, aż publiczny protest przedsiębiorców zmobilizował go do wydania nakazu wycofania kar. Twierdził wówczas, że nie wiedział o praktykach podległej mu firmy. Wprawdzie formalnie sprawa ciągle nie została załatwiona do końca, ale cóż. Jaki pan, taki kram.

To nie ostatnie problemy na linii prezydent — przedsiębiorcy czy prezydent — mysłowiccy działacze, które pokazały, że przedsiębiorcy potrafią trzymać się razem i wzajemnie wspierać, bo doświadczenia współpracy z prezydentem nie są łatwe.

Nie tak dawno prezydent enigmatycznie, ale jednak, oskarżył lokalnego przedsiębiorcę o pozostawienie gruzowiska na Bończyku. Bezpodstawne oskarżenie odbiło się głośnym protestem i ujawnieniem w przestrzeni publicznej przykładów niechlubnego traktowania przedsiębiorców czy byłych już współpracowników przez naszego włodarza. Tym sposobem pobudzona została więź, która daje swoje efekty. Spotkanie za spotkaniem na nowo łączą mysłowicki biznes i środowisko prężnych działaczy. Już bez udziału prezydenta.

Może to przypomniało prezydentowi, że lokalni są ważni? Może zaproszenie na spotkanie przedsiębiorców w sprawie Mysłowickiej Karty Mieszkańca to próba pokazania, że mysłowicki biznes ma jednak dla prezydenta znaczenie, a jego pomysły warte są realizacji? Wprawdzie zaproszenie dotyczy nielicznych, ale pewnie tych niezbędnych w realizacji prezydenckiego pomysłu. Wszak mieszkaniec, który otrzyma Kartę, powinien mieć z tego tytułu konkretne profity. I ktoś je musi zapewnić. Pewnie taką szansę dostaną zaproszeni na spotkanie przedsiębiorcy, rezygnując na przykład z części swoich dochodów na rzecz upustów w cenach świadczonych usług. Nie za darmo jak mniemam.

W zamian za co? Za wsparcie ich przez miasto w rozwoju, promocji i realizacji zgłoszonych przez nich potrzeb? Mam nadzieję, że tym razem się uda. Wszak mysłowicki włodarz ma już doświadczenie we współpracy z mysłowickim biznesem i zna jego warunki.

Co daję pod rozwagę.

Grażyna Haska