Mistrz uników

Jak bida to do żyda. To powiedzenie często powtarzał mój tata, kiedy ktoś poprosił go o radę czy pomoc, bo np. czuł, że sam sobie nie poradzi. Zwykle dotyczyło to tzw. mądralińskich, którzy uważali, że sami sobie dadzą radę. Jeśli jednak zadanie ich przerastało, kładli uszy po sobie i oczekiwali pomocy. Były też takie przypadki, że ci mądralińscy szukali sprzymierzeńców, bo chcieli coś ugrać, albo podzielić się z kimś winą za nietrafne decyzje, czy wręcz ją zrzucić na innych.

Kilka dni temu z rolą przysłowiowego „żyda” przyszło zmierzyć się mysłowickim radnym, których do zadzierzgnięcia współpracy zaprosił Wójtowicz. No, ale nie wszystkich. Zaproszenie otrzymali tylko radni klubu Koalicji Obywatelskiej oraz radna sejmiku województwa śląskiego Dorota Konieczny-Simela. To oni – jak czytamy w zaproszeniu – mieliby wspólnie z Wójtowiczem ustalić niezbędny harmonogram działań dla realizacji inwestycji, które już uzyskały dofinansowanie z Polskiego Ładu i innych podobnych programów rządowych. To oni, podczas spotkania z mysłowickim włodarzem, mieli ustalić rozdział środków, jakie podobno niebawem mają wpłynąć do mysłowickiego budżetu miasta.

Warto dodać, że chodzi o te zadania, które do tych programów zgłaszał Wójtowicz bez jakiejkolwiek konsultacji z radnymi. Pewnie zapomniał, że wcześniej nie pytał o ich priorytety, możliwości budżetu czy o zabezpieczanie środków własnych na ich realizację, choć dopominali się o to radni wszystkich klubów.

Co więc się stało? Ano stała się rzecz oczywista i raczej spodziewana. Wójtowicz – jak to się czasem mówi – mocno przeholował. I to nie tylko z ilością zadań, ale też z rodzajem inwestycji. Każde zadanie dofinansowane z rządowych programów wymaga bowiem własnych środków. Taki jest odwieczny standard. A środków własnych w miejskiej kasie próżno szukać. Od lat zadłużenie miasta nie maleje, bo gminę stać zaledwie na spłatę odsetek od zaciągniętych wcześniej kredytów. Raty kapitałowe zwykle są rolowane do spłaty przez nasze wnuki.

I co gorsza, z roku na rok w kasie coraz więcej brakuje na wypłaty dla nauczycieli i pracowników administracji oświaty. Przykładowo, wrześniowe wynagrodzenia w części dodatków funkcyjnych i motywacyjnych zostały wypłacone po termiach. Dziś na wypłaty do końca roku w tej grupie zawodowej nie ma ani złotówki. Do tego skarbnik miasta ciuła środki na zabezpieczenie wypłat nie tylko dla nauczycieli, ale też dla strażników miejskich i pracowników innych jednostek. Do załatania dziur na pokrycie bieżących wydatków nie starcza już dotacja rządowa, którą dostaliśmy – jak wszystkie gminy – na uzupełnienie braków w miejskiej kasie.

Na wypłaty i składki ZUS – tylko dla edukacji – brakuje ponad 36 mln. Ponad 41 mln mamy już długu w Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii. To tylko te grubsze braki. Dość powiedzieć, że zadłużenie miasta i tylko z tyt. zaciągniętych kredytów urosło do 158 mln. Przypomnieć trzeba, że zadłużenie, jakie Wójtowicz odziedziczył, nie przekraczało 84 mln.

To jednak nie wszystko. Już teraz, by prowadzić budowę szkoły na Laryszu, na którą rządowe dofinansowanie wynosi 30 mln, miasto musi wyemitować obligacje na kwotę ponad 5 mln, bo z własnych środków nie mamy na to ani złotówki. Do tego, podczas najbliższej sesji radni pochylą się nad prośbą Wójtowicza, by… zwiększyć kredyt w rachunku bieżącym o kolejne 10 mln. Jeśli taką zgodę wyrażą, to do spłaty na koniec roku będzie 35 mln.

A co w tej sytuacji Wójtowiczowi doradzili zaproszeni przez niego na tę ważną rozmowę radni KO? Jak się okazało – nic. Bo w miejscu przez nich wyznaczonym, na co wyraził zgodę, Wójtowicz się nie zjawił. Co jakoś mnie nie zdziwiło. O co zatem chodziło mu tym razem?

I to daję pod rozwagę

Grażyna Haska