Z Mysłowic do cukierniczej elity

Pewnie niektórzy z was – ci dorastający jeszcze w poprzednim stuleciu - doskonale pamiętają amerykańskie show dla najmłodszych „Ulicę Sezamkową”. W historyjkach pojawiał się niebieski osobnik o wyłupiastych oczach określany jako Ciasteczkowy Potwór. Jestem przekonany, że ten zadziorny głodomór o wiele chętniej przechadzałby mysłowicką Grunwaldzką, niż bajkową Sezamkową.

Bo warto marzyć

Choć ukończyła stosunki międzynarodowe i chciała pracować w brukselskich biurach, by spełniać się jako wysokiej klasy urzędniczka, to okoliczności życiowe przesądziły, że pozostała w Mysłowicach. Sylwia miała pasję do pieczenia słodkości. Czy wierzyła w siebie? Chyba w tamtym czasie nie aż tak mocno jak mąż Adrian, który namówił ją do wzięcia udziału w nowym programie kulinarnym dla cukierników amatorów „Bake off – Ale ciacho” emitowanym jesienią 2016 roku. Jej desery tak zachwyciły jury, Krzysztofa Ilnickiego i Małgorzatę Molską tak bardzo, że mysłowiczanka dotarła aż do półfinału.

I tak prawie dekadę temu Sylwia Grodzka-Haba postawiła pierwszy krok i wyruszyła w marsz po spełnione marzenia. Kolejne szczeble – pokorna nauka cukierniczego fachu, staże u uznanych cukierników, rezygnacja z etatowej pracy, otwarcie własnej kawiarni z Mysłowicach, a później w Katowicach – to przecież decyzje obarczone ryzykiem, bo burzyły bezpieczną stabilność, zmieniały dotychczasowe życie całej rodziny, wymagały ciężkiej pracy kosztem życia prywatnego i wcale nie gwarantowały sukcesu. Wystarczy przypomnieć sobie ile restauracji i kawiarni nie dało rady covidowemu kryzysowi. Może Ciasteczkowy Potwór czuwał i pokazywał, gdzie zjeść najbardziej fantazyjne maszkiety?

Z Mysłowic do cukierniczej elity

To cała pasja i zaangażowanie pomogły przejść Sylwii z pozycji zdolnej amatorki piekącej torty dla rodziny i znajomych w miejsce uznanej profesjonalistki, która szkoli młodych adeptów cukiernictwa.

Pracę Sylwii docenili autorzy prestiżowego „So Good Magazine”, pisma skierowanego do profesjonalistów ze świata deserów, słodkich i słonych ciast, lodów i czekolady. W słynnym półroczniku zaprezentowano sylwetkę mysłowiczanki oraz jej autorski przepis na ciasto żołędziowe z musem karmelowym i pralinką z orzechów laskowych

Przykład Pani Foremki – bo pod takim mianem często występuje - udowadnia, że nawet ludzie z naszych nieco szarych, smutnych i odrapanych Mysłowic, mogą trafić do światowej klasy cukierników.

Pomocna dłoń

Po występie w telewizyjnym turnieju cukierników, miasto zaproponowało Sylwii ustami ówczesnego dyrektora Mysłowickiego Ośrodka Kultury Artura Madalińskiego, prowadzenie kawiarni w zasobach miasta, obok siedziby MOK przy ulicy Grunwaldzkiej. Dobrze, że udało się Panią Foremkę zatrzymać u nas, a nie wypuścić ją jak wielu innych wartościowych ludzi gdzieś poza Mysłowice. Niewiele u nas tak wartościowych miejsc, które ściągają mieszkańców i przyjezdnych.

Inspiracja

Pewnie warto i dziś poszukiwać w Mysłowicach talentów, ludzi mogących pokazać na zewnątrz, że jesteśmy fajnym miastem świetnych ludzi. Może wówczas inni mieszkańcy uwierzą w siebie, że można, że się da.

Sukces Sylwii to skarbnica inspiracji dla wszystkich mieszkańców. Pomimo trudności życiowych, dzięki pasji, talentowi, okupionej wyrzeczeniami osobistymi, ciężką pracy, można osiągnąć światowy sukces.

Wierzę, że mamy w Mysłowicach jeszcze wielu takich mieszkańców jak Sylwia, którzy wizerunek Mysłowic przeniosą na wyższy level. Chodzi o to, abyśmy nie byli miastem, gdzie często bardziej się odpycha ludzi, niż ich przyciąga.

Pewnie warto, aby Mysłowice mając w swoim gronie jedną z najlepszych cukierniczek na świecie, trochę zadbały o ulicę Grunwaldzką, by bardziej przypominała ona ulicę Sezamkową niż ulicę Wiązów, by przechadzki tam nie przestraszył się jej Ciasteczkowy Potwór. Taki jest mój mysłowicki punkt widzenia.

Marcin Stroński