Prawie Malediwy

Kolejna zapowiadana wycieczka zaliczona. W związku z tym, aby uhonorować tych z naszych czytelników którzy dali się skusić zapowiedziami nawiążę do tego co zobaczyliśmy. Zacznijmy od tego, że zapowiadała się wysoka i rosnąca wilgotność powietrza. W związku z tym udając się na bliższe wybraliśmy Jaworzno i opcjonalnie Mysłowice. Skończyło się na sztandarowych atrakcjach z lewego brzegu Przemszy. Była Geosfera i były Pieczyska, gdzie znajduje się Park Gródek znany w pewnych kręgach jako Polskie Malediwy.

Już tytuł sugeruje, że jaworznickie z oryginałem znajdującym się na Oceanie Indyjskim mają tyle wspólnego, co solniczka z Wieliczką. Zapewne chodzi i barwę wody tu i tam. W tym miejscu jej niebiesko-zielona barwa to tylko skutek zwiększonej w niej zawartości związków wapnia. Nawet w ten pochmurny dzień ten efekt był widoczny z daleka. Takich lądowych miejsc jest na świecie sporo.  

Kilka grzybów

Generalnie dla wielu z nas grzyb to coś co posiada kapelusik fikuśny tudzież nóżkę zgrabnie toczoną. Takie organizmy również spotkaliśmy tego dnia. Ja jednak skupię się na butwiejącym drewnie sosen, które rozkładał  interesujący zestaw gatunków. Zanim przejdę do meritum zaznaczę, że to co widzieliśmy tutaj można także spotkać w zasięgu naszego tygodnika w myśl szeroko pojętego naukowego uogólnienia. Znaczy się jest w Szczecinie jest w Lublinie, znaczy się mamy to w całej Polsce. Pierwszym gatunkiem tworzącym rozlewające się pomarańczowe kropki jest łzawnik rozciekliwy. Tak go oznaczam. W tym rodzaju w dawnym ujęciu taksonomicznym odnotowano prawie dwadzieścia gatunków. Całkowitą pewność jeśli chodzi o zaspokojenie ciekawości daje badanie mikroskopowe. Na innej kłodzie pojawia się skórnik krwawiący. Jego owocniki posiadają ciemną, strefowaną górę i szary spód. Ten po skaleczeniu puszcza czerwony sok. Na tej samej kłodzie pojawiła się biała galaretka o powierzchni luźno kojarzącej się z mózgiem. Ten gatunek to trzęsak mózgowaty pasożytujący na skórniku, chociaż mogło by się wydawać, że on jest zjadaczem sosnowego drewna. Fałszywy wniosek z prawdziwych przesłanek. Uchodzi za gatunek stosunkowo częsty widoczny w okresach wilgotnych. Przeglądając zdjęcia zauważyłem pomiędzy skórnikami kolejny gatunek odgórnie zbliżony do skórnika. Jest to huba o fioletowych ząbkach nosząca nazwę niszczyk ząbkowaty, kolejny smakosz drewna iglastego. Ponadto zauważyłem tutaj drobną hubkę o białej kosmatej górze i tak jakby blaszkach pod spodem. To rozszczepka pospolita, grzyb kiedyś bezblaszkowy, ponieważ tutejsze blaszki to tylko rozszczepione na grzbiecie listewki.

Przegląd dendrologiczny

Park Gródek docelowo ma stać się lokalnym arboretum. To i owo już posadzono, ale daleka droga przed osiągnięciem tego celu, tym bardziej, że grunt jest tutaj bardzo trudny, skalisty. Gleby powstały na bazie dolomitów i galmanów czerwonych. Na tym podłożu jako pierwsze pojawiły się sosny zwyczajne i brzozy brodawkowate, bo to sztandarowe pierwsze pokolenie lasu w naszym kraju. Z natury powinien wykształcić się tutaj grąd. Takie modelowe zbiorowisko miało powstać blisko stawu Wydra w końcu kamieniołomu, ale zwieziono tam glebę z budowy gigantycznego bloku energetycznego tworząc podłoże pod typowy bór. Z drzew liściastych mamy tutaj klony zwyczajne, klony jawory, buki pospolite, topole holenderskie. Z krzewów trafiły się dereń świdwa, szakłak pospolity, śliwę tarninę oraz głogi. Z tego co celowo posadzono warto zauważyć posadzone przy Wydrze dęby szkarłatne. To drzewa o mniejszych liściach i ostro klapowanych blaszkach liściowych. Są one zdecydowanie mniejszy od częstego u nas dęba czerwonego.

PS. Najbliższa tegoroczna wycieczka już dwudziesta pierwsza odbędzie się 25 listopada. Spotykamy się w Chrzanowie przy ulicy Mickiewicza 13, znaczy się pod Muzeum. Czekamy do godziny 9.00. Cel wyprawy ustali się w dniu zbiórki.

Piotr Grzegorzek