Nowa szkoła, stara propaganda – jak osłabić radość

Po latach walki mieszkańców, niekończących się obietnic i kompromitujących warunków, w jakich dzieci musiały się uczyć, wreszcie otwarto nową szkołę na Laryszu. Było to wielkie wydarzenie – ale nie tylko dlatego, że uczniowie zyskali bezpieczne miejsce do nauki. Było wielkie, bo władze postanowiły urządzić z tej okazji prawdziwy festiwal propagandy, który momentami przypominał uroczystość ku czci jakiegoś władcy, a nie otwarcie budynku użyteczności publicznej.

Górnicza orkiestra, msza i łzy wzruszenia

Mieszkańcy walczyli o tę szkołę latami, bo poprzednia groziła zawaleniem. Jednak zamiast po prostu otworzyć nowoczesny budynek i oddać go w ręce dzieci i nauczycieli, postanowiono zorganizować wielką szopkę. Była orkiestra górnicza, była msza, przecięcie wstęgi, a potem długa lista przemówień pełnych samouwielbienia. Każdy lokalny polityk, który kiedykolwiek otarł się o temat budowy, musiał w blasku kamer podkreślić swoją niezastąpioną rolę w tym procesie.

Prezydent Mysłowic, Dariusz Wójtowicz, mówił o trudach i wzruszeniu, podkreślając, jak to trzeba było walczyć o pieniądze. Mateusz Morawiecki z kolei przypomniał, że to jego rząd wyasygnował środki na ten cel, bo przecież bez jego łaskawego spojrzenia dzieci nadal siedziałyby w walących się murach. Jakby mieszkańcy sami nie wiedzieli, komu tak naprawdę zawdzięczają nową szkołę – sobie, bo to oni latami wywierali presję na urzędników.

Cud budowlany czy po prostu dobra robota?

Nie można zaprzeczyć, że szkoła powstała szybko – budowę ukończono pół roku przed planowanym terminem. To godne pochwały, ale czy potrzebne były peany na temat jej nowoczesności i rozwiązań technicznych, jakbyśmy co najmniej byli świadkami architektonicznego przełomu? Podkreślano, że budynek wyposażono w system rektyfikacji, pozwalający na jego podniesienie w razie szkód górniczych. Oczywiście, to dobre zabezpieczenie – ale nie jest to innowacja na skalę światową, tylko absolutna konieczność w regionie takim jak Śląsk. Tymczasem przekaz polityczny był taki, jakbyśmy mówili o budowlanym cudzie, a nie standardzie, który powinien być oczywistością.

Szkoła czy hotel?

Dzieci są zachwycone nowym budynkiem – i słusznie! Po latach nauki w ruinie nic dziwnego, że nowoczesna sala gimnastyczna, stołówka i klasopracownie robią na nich wrażenie. Jak powiedziała dyrektorka szkoły, uczniowie myśleli, że trafili do hotelu. To właśnie pokazuje, jak bardzo przyzwyczailiśmy się do bylejakości – bo przecież to nie luksus, tylko standard, który powinien obowiązywać w każdej szkole. Tymczasem władze zachowują się, jakby to był prezent, a nie coś, co od lat powinno być normą.

33 miliony i polityczne laurki

Koszt inwestycji wyniósł ponad 33 miliony złotych. I dobrze – bezpieczeństwo i komfort dzieci są bezcenne. Jednak zamiast po prostu cieszyć się z efektu, mieszkańcy musieli wysłuchać serii wzajemnych gratulacji polityków, którzy jak zwykle próbowali ugrać na tym kilka punktów. Może gdyby więcej energii poświęcono wcześniej na działanie, a mniej na autopromocję, nie trzeba by było czekać na ten dzień tak długo.

Podsumowując – nowa szkoła to ogromny sukces mieszkańców, którzy latami dopominali się o godne warunki dla swoich dzieci. To oni powinni być głównymi bohaterami tej historii, a nie politycy, którzy przyszli zgarnąć laury. Cała otoczka otwarcia szkoły to tylko niepotrzebne fajerwerki, które osłabiły autentyczną radość tego dnia. Bardzo cieszę się z otwarcia nowej szkoły, jednak zastanawiam się, czy kiedyś doczekamy się inwestycji, które będą po prostu realizowane, a nie wykorzystywane jako pretekst do propagandowego spektaklu. Taki jest mój mysłowicki punkt widzenia. 

Marcin Stroński