Między innymi na cmentarzu

Wreszcie powróciłem do miasta. W związku z nadchodzącym świętem zajrzałem na cmentarz przylegający do ulicy Oświęcimskiej, znaczy się Stary Cmentarz Parafialny, jak to jest opisane na mapach Google. Chociaż były takie zakusy, to na szczęście wciąż nie jest kamienna pustynia. Znaczy się zostało sporo drzew. Potem zajrzałem na Skwer im. Mieczysława Kaweckiego. Do tego doszła zieleń pomiędzy ulicą Oświęcimską a magistralą kolejową.

Po wejściu na ulicę Oświęcimską zacząłem się przyglądać tutejszej zieleni. Na oko nie zaszły większe zmiany. Obecnie najważniejszym elementem lokalnej flory jest powojnik pnący – Clematis vitalba oplatający szczątkowe ogrodzenia oraz wspinający się na okoliczne drzewa. Część roślin już owocuje. Sporo ma dojrzewające owocostany. Są też okazy dopiero co rozkwitające. Nasz bohater jest pnączem uprawianym oraz zdziczałym w wielu miejscach na terenie Polski. Nierzadko zasiedla doliny dużych rzek. Bywa spotykane na brzegach lasów liściastych, w skupiskach krzewów oraz na miejskich terenach ruderalnych. To bardzo podnosi ich malowniczość. Ponadto trafia się tutaj klon zwyczajny, robinia akacjowa, dąb czerwony. Z pnączy trafia się jeszcze chmiel zwyczajny. Ot, taki sobie standard.

Na cmentarzu jak wiadomo najważniejsze są miejsca pochówku. Zieleń jest tolerowana o tyle o ile, bo przecież zdaniem wielu może uszkodzić nader drogie nierzadko nagrobki. Idąc tym tokiem myślenia musimy uświadomić sobie, że bardzo odbiegliśmy od naszych starszych braci w wierze, dla których drzewo na mogile jest własnością zmarłego.

Podczas tego spaceru spotkałem kilka pniaków po usuniętych drzewach. Teraz jednak skupię się na dwu kępach turzycy, które zauważyłem pod południowym ogrodzeniem cmentarza. To turzyca zwisła – Carex pendula. Kępy są spore. Wyróżniają je szerokie blaszki liściowe. Jak to bywa u turzyc, łodygi z kłosami posiadają trójkątny przekrój. Na szczytach pędów znajdują się liczne zwisające kłosy żeńskie oraz jeden męski. Z tą rośliną do tej pory widywałem się w Anglii w rejonie Doncaster. W Polsce jej liczne stanowiska znajdują się w Sudetach oraz Karpatach. Jest też jakieś skupisko u źródeł Pilicy. Znaczy się mamy coś rzadkiego. Poza tym w tej okolicy ze szczeliny w murze wyrasta spory, bo nieco ponad półmetrowy cis pospolity.

I tak nastał moment, aby przejść na skwer znajdujący się pomiędzy cmentarzem a ulicą Mickiewicza. Z map Google dowiedziałem się, jak nazywa się ten skrawek zieleni, ale nie sposób było dodać nowych zdjęć ani wyrazić swojej opinii. Jako lokalny przewodnik na tych mapach próbowałem dodać to miejsce, ale odpowiedź z systemu jest jednoznaczna i miażdżąca. Nie zastosowano. Google nie może zweryfikować wprowadzonej przez Ciebie zmiany. Przytrafia mi się to nie pierwszy i zapewne nie ostatni raz. Oczywiście na skwerze najważniejsza jest tablica pamiątkowa. Są też drzewa. Moją uwagę przykuła wierzba żałobna o wielokrotnie malowniczo wygiętym pniu. Poza tym są tutaj okazałe dęby czerwone oraz świerki kłujące. Jest jeszcze spora sosna wejmutka. Godny uwagi jest również żeński okaz krzewiastego cisu pospolitego. Ma obecnie bardzo malownicze owoce.

Piotr Grzegorzek