Elly Kraffczyk. Mysłowiczanie znani i mniej znani (cz. 10)

Urodziła się 26 marca 1900 r. w Mysłowicach. Była najmłodszą córką Antona Kraffczyka, mistrza budowlanego z Mysłowic. Kraffczykowie mieszkali w okazałej kamienicy przy dzisiejszym pl. Mieroszewskich.

Uczęszczała do gimnazjum miejskiego. Elly pobierała pierwsze lekcje muzyki od starszej siostry, nauczycielki gry na fortepianie. W wieku 15 lat Elly przerwała naukę w mysłowickim gimnazjum i przeniosła się do szkoły średniej prowadzonej przez siostry Urszulanki we Wrocławiu.

Z uwagi na duży talent, przyznano Elly, jako młodej dziewczynie rolę w „Operze bajkowej” (Märchenoper), co utorowało jej drogę do muzycznej kariery. We Wrocławiu dała się też poznać jako zdolna pianistka. 

W 1920 r. Elly poślubiła dr medycyny, ówczesnego dyrektora departamentu opieki zdrowotnej na Górny Śląsk - Dörrera, który również pochodził z umuzykalnionej rodziny i sam grał na skrzypcach. W pierwszym okresie życia małżeńskiego Elly musiała odłożyć plany związane z estradą, ponieważ przez większość czasu pomagała mężowi w czynnościach zawodowych.

Elly wróciła na Górny Śląsk w 1924 r. by rozpocząć naukę w konserwatorium muzycznym w Bytomiu, a następnie studiowała naukę śpiewu i gry na fortepianie na akademii muzycznej w Berlinie.

Zaraz po studiach dostała angaż do teatrów muzycznych w miejscowościach: Sonderhausen, Braunschweig i Rostock. W latach 1931-1932 była etatową śpiewaczką w teatrze narodowym w Mannheim, a następnie w latach 1932-1935 śpiewała w operze wrocławskiej.

W tym czasie młoda Elly żyła ciągle na walizkach. Chociaż zameldowana była w Mysłowicach, nie mieszkała tu na stałe. Dopiero w 1935 r. opuściła definitywnie Mysłowice i przeprowadziła się do Berlina. 

Muzyka i śpiew wypełniały jej całe życie; występowała w przedstawieniach muzycznych pod dyrekcją największych mistrzów epoki: Richarda Straußa, Kurta Eichhorna i Karla Böhma. Współpracowała także ze sławnym reżyserem operowym Wiegandem Wagnerem w przygotowaniu opery „Zygfryd”. Jako solistka występowała m.in. w rolach: Lady Macbeth, Amneris i Leonory w operze „Fidelio” Beethovena.

W latach 1941-1942 Elly wyruszyła w tournée  po Włoszech. Po raz ostatni odwiedziła rodzinne Mysłowice w 1943 r., przejazdem, podczas podróży na występy do okupowanego przez Niemców Krakowa.

W 1943 r. przeprowadziła się na stałe z zagrożonego bombardowaniami przez aliantów Berlina do Chemnitz. Po II wojnie światowej Elly Kraffczyk przyszło żyć w socjalistycznym Chemnitz przemianowanym na Karl-Marx Stadt (w byłej NRD). Tam pracowała jako nauczycielka śpiewu i muzyki. Na prywatne lekcje przyjeżdżali do niej uczniowie z Lipska, Drezna, Berlina a nawet ze Szwajcarii. Zmarła 9 marca 1968 r.

Dariusz Falecki