Powrót na przyszły cmentarz

Las w rejonie Mysłowic - Ćmoku ma zostać przekształcony w cmentarz. Osobiście ten teren po raz pierwszy obejrzałem w 2017 roku i wówczas uznałem, że miejsce to nie nadaje się pod tego rodzaju inwestycję. 21 maja miejsce to odwiedziłem po raz drugi. Owszem, przyjmuję do wiadomości, że wykonano stosowne badania geochemiczne gruntu, które potwierdziły, że można tutaj zrobić cmentarz. Nie są mi również w tym momencie znane wyniki ogłoszonego na tę okoliczność „plebiscytu”. Tym razem, aby dociec obiektywnej prawdy najważniejsze było dla mnie przede wszystkim sprawdzenie jak na stosunki hydrologiczne w tej okolicy wpłynęły ostatnie obfite opady atmosferyczne.

Mokra granica

Sitowie leśne

W tym odcinku opiszę to co widziałem przy północnej granicy planowanego cmentarza. Tak jak wówczas i teraz do lasu wszedłem w okolicy przystanku autobusowego. Przebrnąłem śmietnik i pierwsze zarośla. Następnie natrafiłem na pierwsze dolinki z wodą. Tutaj jeszcze jej źródłem mogły być opady deszczu. Cała okolica jest tutaj mocno pofałdowana. W końcu obchodząc liczne pagórki i dolinki, odbijając wciąż w lewo wyszedłem na świeżo skopanym trakcie z gazociągiem. Nie wnikam w to, czy usuwano stąd rurę czy ją zakopywano. Ważne było to, że ujawnił się gliniasty grunt a cały trakt był wilgotny. Lokalnie z boku pojawiały się niewielkie sadzawki, co mogło być spowodowane zatamowaniem dróg spływu. Wiele jednak wskazuje na to, że tutejsza woda niekoniecznie musi być deszczówką. Świadczy o tym podstawowy zestaw gatunków roślin. Zatem są tutaj łany skrzypu leśnego. Utrzymują się stanowiska trzęślicy modrej. Są tutaj płaty situ rozpierzchłego. Jest nader sporo sitowia leśnego. Dwa ostatnie gatunki lubią posiadać zalane korzenie. Po bokach znajdują się płaty suchego lasu, ale kto tak naprawdę wie, co na tym obszarze skrywa się półtora metra pod powierzchnią.

Źródło

Wracam na trakt z gazem. Kiedy dotarłem na samo dno doliny zauważyłem spore rozlewisko z rdzawą wodą. Były to rozległe połacie pokryte rudą darniową w momencie powstawania. Co więcej z prawego stoku wypływała czysta woda. Po prostu natrafiłem na źródło cieku, którego odpływ został częściowo zablokowany. A jeśli jest źródło, to musi być strefa zasilania. A ona nie ma bata, jest pod tym lasem.

Konwalia i żaby

Konwalia majowa

W komentarzu do mojego pierwszego tegorocznego tekstu o tej okolicy przypisano mi totalną ignorancję i brak rzetelności dziennikarskiej. Fakt, w 2017 roku ruszyłem w teren na żywioł, bez jakby to powiedzieć podbudowy historycznej. Dlatego teraz pozwolę sobie zadać pytanie, na ile rzetelne było opracowanie z końca ubiegłego wieku i czy uwzględniono w nim obecność stanowisk roślin i zwierząt chronionych. Podczas tego spaceru natrafiłem na spory płat konwalii majowej, która w latach 1957 – 2014 była w Polsce objęta ochroną częściową. Liczna tutaj kruszyna pospolita była objęta ochroną częściową w latach 2012 - 2014. Warto jednak wiedzieć, że ten krzew preferuje siedliska wilgotne i kwaśne.

Zatem, każde opracowanie bioróżnorodności tego miejsca poprzedzające kolejne działania powinny wykazywać obecność tego i być może innych objętych wówczas oraz obecnie ochroną roślin oraz zwierząt, w tym płazów bezogoniastych. Oczywiście jednocześnie powinna być wydana zgoda na zniszczenie takowych siedlisk a tym samym powiązanych z nimi populacji. Tak czy owak wiedza o tym miejscu z końca ubiegłego wieku dalece się zdezaktualizowała i stosowne badania powinny zostać powtórzone. Przyroda zmienną jest. I to by było póki co na tyle. Ciąg dalszy nastąpi, bo ja tu jeszcze wrócę.

Piotr Grzegorzek