Niedaleko leśnego cmentarza

Podczas jednego ze spacerów w rejonie Wesołej zajrzałem do lasu, w którym znajduje się cmentarz. Na wstępnie dowiemy się, że chodzi o tych, których pochowano tutaj po 1945 roku, w środku dowiemy się, że znajdują się tutaj także doczesne szczątki tych, którzy w różnych okolicznościach zmarli tutaj przed 1945 rokiem. Mnie w tej okolicy zajmowały jedynie piękne okoliczności przyrody.

Las jako taki

W lokalnym drzewostanie dominują gatunki liściaste. Jest pewna ilość topoli osiki. Jest robinia akacjowa. Są mieszańce z udziałem topoli Maksymowicza. Trafia się dąb czerwony. Z gatunków rodzimych lokalnie dominuje klon zwyczajny. Jest wiąz górski. Jest klon jawor. Jest jesion wyniosły. Jest jarząb pospolity. Wszystkie wymienione gatunki drzew rodzimych obficie się spontanicznie odnawiają. Podczas spaceru sprawdzałem, czy na mijanych drzewach pojawiają się porosty. To wskaźniki czystej atmosfery. Tutaj ich prawie nie było, ale niekoniecznie świadczy to super zanieczyszczeniu. Wytępić łatwo, trudniej przekonać, aby to coś powróciło. W warstwie krzewów trafia się leszczyna oraz głóg jednoszyjkowy. Z krzewów ozdobnych trafiła się śnieguliczka biała. Blisko cmentarza posadzono cis pospolity. Trzeba jeszcze odnotować płaty jeżyn, czyli roślinnego drutu kolczastego. Generalnie szału nie ma. To samo można powiedzieć o roślinności zielnej, gdzie także pojawiają się gatunki typowe. Jest sporo podagrycznika pospolitego, który będąc utrapieniem posiadaczy ogrodów tutaj niejako jest u siebie. Innym nader częstym gatunkiem rodzimym jest tutaj czosnaczek pospolity. Poza tym przy drodze pojawia się żywokost lekarski. Do tego dochodzi kuklik pospolity. Fioletowe akcenty daje bodziszek cuchnący. 

Kłosownica leśna

W lesie bywają spotykane trawy. Tutaj bardzo wyróżnia się kłosownica leśna. Tworzy ona wyraźne kępki. Są one barwy ciemnozielonej. Ich liście są miękko owłosione. Ich źdźbła podnoszą się w kolankach. Na szczycie pędów znajdują się przewieszające się kłosy. Tworzące je kłoski są wąskie złożone z sześciu do piętnastu kwiatów. Płewki dolne kwiatów posiadają wyraźne ości. To bardzo ważny wskaźnikowy gatunek trawy. Jest on charakterystyczny dla lasów liściastych z dominacją dębu szypułkowego oraz buka pospolitego. Obu tych drzew jest tutaj bardzo mało. Ze wspomnianego typu lasu zgadza się jedynie wyróżniający gatunek runa, którym jest czosnaczek pospolity. Wiele osobników tego gatunku jest tutaj uszkodzona przez pożywiające się nimi larwy owadów. Natomiast trawę atakuje rdza Puccinia brachypodii. Bywa też buławinka czerwona, ale teraz obu grzybów nie spotkałem.       

Niecierpek drobnokwiatowy

Z gatunków obcego pochodzenia na szczególną uwagę zasługuje azjatycki niecierpek drobnokwiatowy. On także z natury preferuje las z udziałem czosnaczka pospolitego. Zresztą w swojej azjatyckiej ojczyźnie także preferuje lokalne grądy. Tutaj na obczyźnie czuje się niejako jak u siebie. Jako gatunek obcego pochodzenia zasługuje na staranne tępienie. Nie będzie łatwo. W Polsce północnej szansę upatruje się w rdzy Puccinia komarovii, która za swoim żywicielem przyszła niczym cholera nieodłączna Moskali towarzyszka. Rdza pojawia się na żywicielu jako drobne pylące kropki. Z moich obserwacji poczynionych tu i ówdzie wiem, że choroba nie jest zainteresowana zamordowaniem swojego gospodarza.

Piotr Grzegorzek