Zakończył się sześćdziesiąty zjazd Polskiego Towarzystwa Botanicznego. Przy okazji świętowano pięćdziesiątą rocznicę istnienia Śląskiego Oddziału tegoż towarzystwa. Działo się to w Katowicach i dlatego tym razem zaproszę naszych czytelników na ulicę Uniwersytecką. Liczę na to że wielu z nich wędruje tędy studiując nie tylko biologię. Warto zatem przyjrzeć się okolicznej zieleninie. Oczywiście bohaterów tego tekstu bez trudu znajdziecie w Mysłowicach oraz najbliższej okolicy.

W okolicy dominują drzewa liściaste. Wśród nich najliczniejszy jest klon zwyczajny. Sporadycznie pojawia się topola osika. Na jej pniu bardzo licznie wyrasta porost z gatunku obrost wzniesiony. Przy budynku pod adresem Uniwersytecka 4 wyróżnia się purpurowa wyspa. To purpurowa odmiana śliwy wiśniowej. Pod nią trafiają się siewki jesionów. Jest wiele krzewów berberysu. Trafiła się młoda wiśnia. Odchodząc od wyspy, pomiędzy klonami trafił się wiąz holenderski o bardzo postrzępionych blaszkach liściowych. Idąc dalej zauważyłem robinie akacjowe. Do tego dochodzą wiązy szypułkowe. Obchodząc wspomniany budynek zauważyłem okazałe jarzębiny. Drzewa owocują. Z drzew iglastych wyróżnia się jodła jednobarwna o bardzo jasnych szpilkach, prawie tak jasnych jak u pobliskiego świerka kłującego. Była jeszcze jabłoń purpurowa o purpurowo zabarwionych blaszkach liściowych. Jest jeszcze jabłoń domowa porażona przez mączniaka Podosphaera leucotricha. Generalnie ta część uniwersyteckiego obszaru jest bardzo zadrzewiona. W nowszych partiach dopiero zabudowywanych jest coś w rodzaju kamiennej pustyni, ale i tutaj wszystko zmierza ku wysokiej zieleni, ale to jeszcze potrwa kilka lat.

Z roślin zielnych jest pewna ilość traw. Te bywają koszone, a zatem w tym stanie prawie nie do oznaczenia. Najbardziej okazałym badylem jest tutaj łopian pajęczynowaty. Ten jest dość liczny również w Mysłowicach. Trafił się wrotycz pospolity. Inną zieleniną jest bylica pospolita. Białym akcentem jest bniec biały. Kolejnym białym kwiatem jest marchew zwyczajna. Żółte płaty tworzy komonica zwyczajna. Drugim żółtym kwiatem jest stulisz Loesela. Do tego dochodzą różowo-fioletowe kwiaty ślazu dzikiego. Pomiędzy nimi zielenieje krwawnik pospolity. Zwróciłem jeszcze uwagę na niebieskie płaty żmijowca zwyczajnego. Część jego płatów porażał mączniak. Błękitkiem jest jeszcze cykoria podróżnik.

Ocieplenie klimatu, a w tym wypadku raczej chwilowe fale upałów, sprzyjają kwitnieniu roślin, które zazwyczaj tego nie robiły. Takim przypadkiem jest starzec popielny. Niegdyś Senecio cineraria, teraz Jacobaea maritima. Znaczy się ma pewne pokrewieństwo z występującym u nas starcem jakubkiem. Ten ozdobny po raz pierwszy w stanie kwitnącym spotkałem w 2022 roku w Wilanowie. Teraz był drugi raz. Nasz bohater to półkrzew lub bylina rodzima dla flory regionu śródziemnomorskiego. U nas to roślina sezonowa rozmnażana z sadzonek. Koszyczki naszego bohatera są skupione na szczycie łodygi. Te są prawie białe. W koszyczkach znajdują się podobne do płatków żółte kwiaty języczkowe. Pośrodku są skupione kwiaty rurkowe złożone z pięciu płatków korony. Z nich wyrasta rozwidlone znamię słupka.
Piotr Grzegorzek
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze