Przyroda wokół nas. Jaka to roślina?

Wielu wielbicieli mojej wiedzy zna to miejsce w Internecie. Mam na myśli bio-forum z portalu grzyby.pl. Jest tam również spory zasób zdjęć gatunków roślin występujących w naszym kraju. To Flora Polski atlas-roslin.pl. Tutaj można próbować oznaczać rośliny samodzielnie. Można też skorzystać z opcji „Zapytaj eksperta”.

Pierwsze zasady

Trudno powiedzieć, czy jest to jeden z efektów COVID, ale od pewnego czasu na naszym portalu coraz więcej pytań zadają osoby nowe. A może po prostu chcemy wiedzieć, jak nazywają się nasi zieloni sąsiedzi. To już nie są dla nas przysłowiowe „Trybuny chińskiego stadionu”. Zanim wyśle się pytanie warto poczytać instrukcję na początku i na końcu działu. Najważniejsze jest, aby do pytania dołączyć zdjęcie, a jeszcze lepiej cztery zdjęcia tego samego gatunku. Dobrze zadane pytanie to takie, w którym napisanie odpowiedzi zajmuje więcej czasu, niż odgadnięcie co to za roślina. Chociaż jestem tam jednym z liczących się konsultantów, czasami sam dopytuję się o to i owo. Ale to są nierzadko trudne pytania wywołujące długą dyskusję. Ponadto każdy z naszych czytelników może po prostu skorzystać z mojego adresu e-mail [email protected].

Dwie włośnice

Do bardzo pospolitych traw w naszym kraju należą włośnice – Setaria. Wśród nich najłatwiej o włośnicę siną – Setatia pumila oraz o włośnicę zieloną – Setaria viridis. Obydwa gatunki na szczytach łodyg posiadają wiechę przypominającą kłos. Obydwa posiadają w obrębie wiech szczeciny. Pierwsza rude, druga zielone. Kłoski pierwszego gatunku mają co najmniej 3 mm długości, a drugiego nie więcej niż 2,5 mm.

Czasami jednak pojawiają się wątpliwości. Po jednym z moich pytań, które miało poprzedzić dodanie zdjęć do atlasu rozgorzała długa dyskusja. Pojawiły się kolejne cechy. I tak osoby dociekliwe powinny kwiatostan pozbawić kłosków, aby móc lepiej przyjrzeć się osi wiechy. U włośnicy zielonej w środkowym i górnym odcinku będą krótkie odstające szczecinki oraz długie miękkie włoski, zaś u włośnicy sinej tylko krótkie szczecinki.

Dziwny czosnek

Kolejnym gatunkiem, który wzbudził moje wątpliwości był azjatycki czosnek znany w kręgach pszczelarzy jako wonno-cuchnący. Jest on ceniony nie tylko ze względu na miododajność, ale i działanie lecznicze na pasiekę. Zacząłem dociekać co to za gatunek i okazało się, że to nie to co wszyscy myślą. Znaczy się jest czosnek wonny – Allium ramosum, który może być tożsamy z Allium odorum. Jednakże to co nabyłem od pszczelarza z Pawłowa k. Zabrza okazało się po długich dociekaniach nazywać czosnkiem bulwiastym – Allium tuberosum. Dla utrudnienia obydwa gatunki należą do sekcji Butomissa. Tym niemniej w katalogu Pacific Bulb Society dla Allium ramosum pojawia się stwierdzenie - to jest niepotrzebnie mylone z Allium tuberosum. Na szczęście pszczołom i smakoszom azjatyckiego szczypiorku nie czyni to istotnej różnicy. Obydwa są równie dobre i smaczne.

Piotr Grzegorzek