Po porannej kawie. Darius is King

Mój znajomy, przysłuchując się obradom na ostatniej sesji, zdecydował się na rysunkowe przedstawienie bieżącej sytuacji politycznej w mieście. Zastrzegł przy tym, że nikogo nie ma zamiaru tym obrazić. Narysował to, co rozum mu podpowiedział. Rysunek, jak każde działanie artystyczne, może mieć wiele interpretacji. Ja wysilę się na własną, którą należy uznać, jako nasz komentarz redakcyjny.

Komentarz: Prezydent Dariusz Wójtowicz ma mniejszość w radzie, co zawsze grozi obstrukcją dla jego lepszych czy gorszych pomysłów. Istnieje również zagrożenie, że kiedy większość odmówi mu dwukrotnie udzielenia wotum zaufania, stanie w obliczu referendum, które może go zrzucić ze stanowiska. Za rok 2018 Wójtowicz uzyskał wotum zaufania, bo - jak tłumaczono - objął władzę w jego końcówce. W tym roku toczył ciągłe batalie z większościową opozycją i wyglądało na to, że wotum zaufania za rok 2019 nie uzyska. Okazało się jednak, że większość radnych opozycji zachowała się niczym potulne trusie i w pokornym milczeniu, wobec krytykowanego wcześniej władcy, oddała mu stosowny hołd, głosując za udzieleniem mu absolutorium i wotum zaufania. Piszę większość radnych, bo jednak nie wszyscy. I tak jeden rycerz, którego ostatecznie z całym ugrupowaniem zagoniono w kozi róg, obnażył poważne mankamenty wykonanego budżetu za rok 2019 oraz raportu o stanie miasta. Za absolutorium i wotum zaufania nie zagłosował również milczący Stańczyk z ugrupowania z MPS. Tak naprawdę triumf prezydentowi zapewnił klub radnych KO, którego suflerem jest poseł Wojciech Król - ponoć największy przeciwnik Dariusza Wójtowicza. Król, będąc posłem, ustawowo sprawuje podobno potężną władzę i zawsze głosił idee pracy na rzecz miasta i jego mieszkańców. Wziął jednak uszy po sobie i łamiąc większości radnym KO moralne kręgosłupy, zaklepał Wójtowiczowi rządy do końca tej kadencji, a może i dłużej. Dlaczego to zrobił? Co z tego będzie miał? Co się teraz będzie działo? Nie wiem. Mogę się jedynie domyślać, co i Wam - mieszkańcom daję pod rozwagę. Grażyna Haska