2 lutego Kościół katolicki obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego, znane w Polsce jako Matki Boskiej Gromnicznej. Tego dnia wierni przychodzą do świątyń z woskowymi świecami – gromnicami. Zwyczaj ten sięga XI wieku, a nazwa świecy wywodzi się od słowa „grom”. Dawniej zapalano je podczas burz, prosząc o ochronę domów i gospodarstw.
Liturgię święta rozpoczyna krótka procesja z zapalonymi gromnicami. W czasie mszy święcone są nowe świece. Zgodnie z dawną tradycją gromnice wkładano także w ręce osób umierających – ich światło miało towarzyszyć w ostatniej drodze do Boga.
Z gromnicą wiąże się również ludowa symbolika. Wierzono, że odstrasza ona wilki, dlatego zabierano ją w podróż przez las. Zwyczaj ten nawiązuje do legendy, według której Matka Boża ocaliła wilcze szczenię przed ludźmi, stając się opiekunką zarówno ludzi, jak i zwierząt.
Tego samego dnia Kościół wspomina także Ofiarowanie Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej. Zgodnie z żydowską tradycją, 40 dni po narodzinach każdy pierworodny syn był ofiarowany Bogu. Uroczystość ta była obchodzona już w IV wieku i symbolizuje moment, w którym Jezus „wychodzi do świata”, stając się dostępny dla wszystkich wiernych.
2 lutego to również data symbolicznie zamykająca okres Bożego Narodzenia. Tego dnia kończy się śpiewanie kolęd
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze